جود روایی

[ویکی فقه] جود، اصطلاحی در حدیث، اخلاق، فلسفه و کلام و عرفان است. معنا و تعریف جود در این علوم کاملاً یکسان نیست و به اعتبار برخی قیود و تأکید بر آنها، در کاربرد این اصطلاح و تعیین مصداق برای آن تفاوتهایی وجود دارد. در این مقاله جود در روایات بررسی می شود.
جود و اسم مشتق از آن (جواد) در قرآن به کار نرفته است. در عین حال، برخی از مفسران آیه «بَلْ یداهُ مبسوطَتان » را حاکی از نهایت جود و، واسع در «وَاللّهُ واسعٌ علیم » را به معنای جواد تفسیر کرده اند.
معنای جود در روایات
در منابع روایی و احادیث، جود تقریباً مترادف سخا و مقابل بخل و یکی از برترین مکارم اخلاقی به شمار رفته است.
تفاوت جود خالق و مخلوق
بنابر روایتی از امام موسی کاظم علیه السلام، مراد از جود برای مخلوق غیر از جود خالق است. جودی که از مخلوق سر می زند عبارت است از ادای واجبات مالی (مانند زکات ) که خدا بر بندگان فرض کرده است، اما خالق همواره جواد است خواه عطا کند و خواه امتناع ورزد؛ زیرا آنچه را او می دهد یا از دادن آن امتناع می ورزد، از آنِ مخلوق نیست.
جود از ارکان ایمان
...

💡 ما چو واعظ نیستیم از تنگدستان هنر هر چه خواهی جز روایی هست در دکان ما

💡 تلاش معنیی کن تا به کی آرایش ظاهر؟ که در بازار دین نبود روایی قلب روکش را

💡 چسان لب وا شود واعظ که در بازار عهد ما روایی نیست از جنس سخن، جز نقش درهم را؟

💡 در این بخش خواننده می‌تواند مراد آیات خود را بصورت ساده متوجه بشود بی آنکه بخواهد نکات ادبی را بداند یا وارد گفتگوهای روایی شود.

💡 محض نمونه، عبارتی از شفا را در این مقام نقل می‌کنیم و سپس چند روایتی را که در مجامع روایی آمده‌است بازمی‌خوانیم. مقایسه این دو، تأثر ابن سینا را از معارف اسلامی به روشنی نشان می‌دهد:

💡 هر قسمت از این مجموعه، زندگی یک فرد سرشناس را به‌صورت روایی‌گونه به تصویر می‌کشد و شامل گفتگوها، عکس‌ها و تصاویر و فیلم‌های آرشیوی قدیمی از آن فرد است.