تعریف لفظی

[ویکی فقه] تعریف لفظی یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای بیان معنای لغوی لفظ است.
تعریف یا حقیقی است یا غیرحقیقی. تعریف غیرحقیقی یا لفظی است یا اسمی.
← تعریف لفظی
طبق نظر مرحوم مظفر، مای شارحه و مای حقیقیه از لحاظ معنا و حقیقت یکی هستند؛ یعنی مای حقیقیه همان مای شارحه است و برعکس، با این تفاوت که اگر قبل از علم به اصل وجود یک شیء از ماهیت آن پرسیده شود نام آن، سؤال با مای شارحه است و اگر پس از علم به وجود یک شیء از ماهیت آن با «ما هو» سؤال شود نامش مای حقیقیه می شود و وجه تسمیه اش به حقیقیه آن است که با آن از یک حقیقت ثابت و موجود سؤال می شود نه از یک اسم تنها، بر خلاف پرسش با مای شارحه که هدف از آن، به دست آوردن معنای تفصیلی لفظ است و نظر به وجود و عدم آن نیست، و اختصاص به موجودات ندارد، بلکه هر شیئی که لفظی برای او وضع شده است و اسمی دارد و به تعریف هم نیاز دارد از موجودات باشد یا از معدومات، با مای شارحه از آن سؤال می شود.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • خوانساری، محمد، منطق صوری.• قوام صفری، مهدی، ترجمه برهان شفا.
...

💡 تعاریف مختلفی از «شادی» ارائه شده است. در تعریف لفظی، شادی را «خوشدلی»، «شادمانی»، «آرامش» و مقابل اندوه و غم تعریف کرده و معادلهای آن را لغاتی همانند «بهجت»، «طرب»، «انبساط»، و «فرح» دانسته‌اند. برخی فیلسوفان معتقدند، «شادی» همان «مطلوب» ماست. و نیاز به تعریف ندارد. و شادی را با علم حضوری در خود می‌یابیم و بدیهی است و به تعریف نظری نیاز نیست. با این حال تعاریفی از آن ارائه شده است. قدیمی‌ترین تعریف شادی از افلاطون است. وی سه بعد برای روح انسان قائل است که عبارت‌اند از: عقل، شهوت و خشم. و برای هر کدام از آنها، شادی خاصی قائل است.