جنس منطقی

[ویکی فقه] جنس منطقی یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای مفهومِ تمامْ حقیقت مشترک میان جزئیات متکثر به حسب ذات است.
جنس به اعتبار وجود ذهنی یا خارجی سه نوع است:۱. جنس منطقی؛۲. جنس طبیعی؛۳. جنس عقلی.
توضیح اصطلاح
«جنس منطقی»، عبارت است از: مفهوم تمامْ حقیقت مشترک، میان جزئیاتی که از لحاظ ذات و حقیقت متکثرند. مصادیق این مفهوم کلی را «جنس طبیعی» گویند؛ مثل حیوان که تمام حقیقت مشترک میان انواع حیوانات (انسان، شیر، پلنگ، شتر و…) است. جنس طبیعی، معروض جنس منطقی واقع می شود؛ یعنی جنس منطقی بر آن حمل می شود؛ مانند: «الحیوان جنس» یعنی حیوان جنس است. وقتی جنس طبیعی مثل حیوان، با وصف مفهوم جنسیت، که جنس منطقی است؛ لحاظ شود به مجموع صفت و موصوف «جنس عقلی» اطلاق می شود؛ بنابراین در مثال «الحیوان جنسٌ»، حیوان، از آن لحاظ که حیوان است و قطع نظر از اینکه جنس باشد یا نه، جنس طبیعی است و مفهوم جنس، مجرد از هر ماده و مصداقی، جنس منطقی، و حیوان به وصف جنسیت، جنس عقلی است. از تعاریف سه قسم مذکور روشن می شود که ظرف تحقق جنس منطقی و عقلی، عالم ذهن است و جنس طبیعی به لحاظ وجود افرادش در خارج، خارجی است.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق).• فرصت شیرازی، میرزا محمد، اشکال المیزان.• شیرازی، قطب الدین، درة التاج (منطق).• مظفر، محمدرضا، المنطق.
...

💡 به بازی‌های ساده ابرگراف یا تابع‌های منطقی نیز گفته می‌شود.

💡 یا رب مرا پیش از اجل فارغ کن از علم و عمل خاصه ز علم منطقی در جمله افواه آمده

💡 قیاس یا قیاس منطقی استدلالی است از کل به جزء که اگر مقدمه‌های آن درست باشند، نتیجهٔ به دست آمده حتماً درست است.

💡 سلسله زلف او پای به دامن کشید کی بودش منطقی مانع دوران او؟!

💡 به دلیل معادل بودن این معادله با صفر می‌توان آن را یک تابع منطقی یا استدلالی توصیف کرد. یعنی می‌توان نوشت:

💡 یا عینَ عینِ وجودی یا مُنا هِمَمی یا منطقی و اشاراتی و انبائی