توسل حضرت یوسف به هم زندانی خود

[ویکی فقه] توسل حضرت یوسف به هم زندانی خود (شبهه). در داستان حضرت یوسف (علیه السّلام) آ مده که ایشان از هم زندانی خود که آزاد می شد، درخواست نمود تا نزد صاحبش (یعنی پادشاه مصر) از وی یاد کند. حال این شبهه پیش می آید که آیا این درخواست حضرت، توسل محسوب می شود؟ همچنین چرا حضرت یوسف از این درخواست خود پشیمان شد و از خداوند طلب بخشش کرد؟ این پشیمانی نشان می دهد توسل آن حضرت به غیر خداوند نیز اشکال داشته است. در این مقاله به بررسی این شبهات می پردازیم.
متن آیه ای مورد نظر، که درخواست حضرت یوسف (علیه السّلام) را بیان می کند، این است: «وَ قالَ لِلَّذی ظَنَّ اَنَّهُ ناجٍ مِنْهُمَا اذْکُرْنی عِنْدَ رَبِّکَ فَاَنْساهُ الشَّیْطانُ ذِکْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِی السِّجْنِ بِضْعَ سِنینَ؛
یوسف/سوره۱۲، آیه۴۲.
نخستین مطلب مورد دقت در آیه مبارکه مورد بحث این است که توسل حضرت یوسف (علیه السّلام)، توسل اصطلاحی در علم کلام نیست، بلکه از نوع توسل عرفی است که در میان مردم فراوان دیده می شود و سنت الهی در عالم خلقت بر همین روش استوار بوده و تا قیامت نیز بر همین منوال خواهد بود.
← معنای توسل
پیشیمانی حضرت یوسف (علیه السّلام) و گریه آن حضرت در خود آیه مبارکه و آیات بعد از آن نیامده؛ بلکه این مطلب در چند روایت ذکر شده که سند معتبر ندارند.
← روایت امام صادق
...

💡 «شلاق می‌زدند که نماز بخوانیم».عفت ماهباز، زندانی سیاسی در دهه ۱۳۶۰

💡 چو بلبل در قفس دایم چرا داری دلم در بند قفس را بشکند روزی ز بار غصّه زندانی

💡 زیرگردون نتوان غیرکثافت اندوخت ناخن و موست رسا مردم زندانی را

💡 یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندید از عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید

💡 چه زلف است آن که هر مویش به صد جان است ارزانی به زیر هر شکن دارد هزاران عقل زندانی

💡 زندانی شتو دیف (روسی: Узник замка Иф) یک فیلم درام روسی است که در سال ۱۹۸۸ میلادی منتشر شد.