تحفه المراد

[ویکی نور] تحفة المراد، «قصیده یائیه» میرفندرسکی است که به همت محمدحسین اکبری ساوی، همراه با سه شرح آن از عباس شریف دارابی، خلخالی و گیلانی، منتشر شده و به اعتبار اهمیت شرح دارابی، این مجموعه، «تحفة المراد» نام گرفته است. (زیرا شارح آن را به رسم تحفه، به حسام السلطنه سلطان مراد، والی فارس، تقدیم کرده است).
از آنجا که اصل قصیده در نرم‎افزار موجود نمی‎باشد، در این نوشتار، به معرفی این قصیده و شرح‎های آن پرداخته شده است.
کتاب با دو مقدمه از سید جلال‎الدین آشتیانی و مصحح آغاز و مطالب در سه بخش، تنظیم شده است.
قصیده یائیه میرفندرسکی، شامل 41 بیت است.
در مقدمه اول، ضمن ارائه توضیحاتی پیرامون کتاب، به جایگاه میرفندرسکی و قصیده او، اشاره شده است.
مقدمه مصحح، حاوی شرح حال ناظم و شارحین کتاب و مشخصات نسخ مشروح است. نثر مقدمه، نثری پرتکلف و به شیوه متن عصر قاجار نگاشته شده است. تحقیقا نثر شارحین قصیده، از نصر مصحح کتاب ساده‎تر و خوش‎خوان تر است. آنچه جایش در مقدمه به شدت خالی است، مقدمه‎ای تحلیلی و انتقادی بر قصیده یائیه است. مناسب بود مضمون هر بیت قصیده در چند سطر گزارش شود و فراتر از شرح‎حال‎نگاری، جایگاه علمی میرفندرسکی، جایگاه این قصیده در میان قصاید حکمی و عرفانی، ارزش ادبی قصیده، روش هریک از شارحین و ویژگی‎های هریک از شروح، به تفصیل مورد بررسی و نقد و ارزیابی قرار گیرد.

💡 (( قال بالمدينة الطيبة المعروفة او لعله علم انه يدركه او خبرا منه فى المدينة، وقيل اللام للعهد و المراد بها سر من راءى يعنى ان سفراؤ ه مناهل سر من راءى يعرفونه فسلهم عنه )) (401).

💡 520- مرحوم نراقى دركتاب عوائد 541/طبع قم، درتوضيح مفهوم ((حكم )) وارددرمقبوله مى گويد: ((وليس المراد بالحكم خصوص ما يكون بعد الترافع لا عمّيته لغةًو عرفا و عدم غ ثبوت الحقيقة الشرعية فيه...)).

💡 2 -دلائل محقق بزرگوار طوسى: ايشان در كتاب كشف المراد اثبات نموده اند كه حسن و قبحعقلى است نه شرعى، به دليل اينكه عقل حسن احسان وافعال ناشايسته و قبح ظلم را بخوبى تشخيص ميدهد و هيچ نيازى به شرعى بودن آننيست؛ و ديگر اينكه اگر حسن و قبح شرعا و بخصوص ثابت گردد و تشخيصعقل در آن هيچ گونه دخالتى نداشته باشد هر دو از عقلى و شرعى بودن، منتفى مىشوند.(3) 

💡 علامه حلى كه جامع علوم عقلى و نقلى بود شرح كشف المراد را بر تجريد خواجه نگاشت وپس از وى هم متكلمان برجسته اى چون علامه مجلسى، فيض كاشانى و ملاعبدالرزاقلاهيجى آثار ديگرى را در كلام اماميه آفريدند.

💡 و نيز شيعه دوازه امامى به رواياتى كه از طريق شيعه و سنى در كتب معتبرهنقل شده، مثل حديث ثقلين و حديث يوم الانذار و حديث منزلت، بر اثبات امامت حضرت علىعليه السلام استدلال مى نمايد. در اين باره به كتاب كشف المراد علامه حلى ص 214، واعتقادات صدوق ص 117 و كتاب ارزنده الغدير علامه امينى ج 1 و ج 2 و كتاب شيعه وفرقه هاى آن ص 158 و عقيدة الشيعة الامامية ص 74 رجوع كنيد.

💡 496 - عن ابى عبدالله عليه السلامقال: سته لاتكون فى المومن العسر و النكد و اللجاجه و الكذب و الحسد و البغى(اقول: المراد المومن الكامل الايمان او هو نفى بمعنى النهى ).