بخشایش خواستن

بخشایش خواستن. [ ب َ ی ِ خوا / خا ت َ ] ( مص مرکب ) طلب بخشایش کردن: استرحام؛ بخشایش خواستن. ( تاج المصادر بیهقی ).

طلب بخشایش کردن بخشایش.

💡 بر این بوم و بر جای بخشایش است که از نام مردی و بخشایش است

💡 چو بخشایش کسی را داد بیچون بگوید راز بیچون بیچه و چون

💡 گر ببخشاید بود بخشایش او بی‌ملام ور بیامرزد بود آمرزش او بی‌ملال

💡 در آن روز شه را چه آسایش است که از وی نه بخشش نه بخشایش است

💡 به بخشایش مکن ممنون رحمت ز دریا آب می بخشی، چه منّت !

💡 چه حالست این و این جوش از پی چیست؟ برین زندانی این بخشایش از کیست؟