ارابۀ فرود پایدارساز

{stabilising gear, outrigger} [حمل ونقل هوایی] هریک از دو ارابۀ فرود کوچک در دو نوک بال هواگردهای خشکی نشین (landplane ) که سبب پایداری عرضی هواگرد، به ویژه در هنگام گردش، می شود

💡 خوشه‌های آب به عنوان توضیحی برای برخی از خواص غیرعادی آب مایع، مانند تغییرات غیرعادی چگالی آن با دما، پیشنهادشده است. خوشه‌های آب نیز در پایدارسازی ساختارهای فرازمولکولی خاص نقش دارند. انتظار می‌رود که آنها همچنین در هیدراتسیون مولکول‌ها و یون‌های محلول در آب نقش داشته باشند.

💡 در مورد آلیاژهای دوتایی پایهٔ تیتانیوم این واقعیت وجود دارد که همواره دو شکل ساختاری از تیتانیوم جامد وجود دارد: یکی تیتانیوم آلفا با ساختار هگزاگونال مرکز پر که از دمای اتاق تا ۸۸۲ درجهٔ سانتی‌گراد و نیز تیتانیوم بتا با ساختار مکعبی مرکز پر از ۸۸۲ تا نقطهٔ ذوب پایدار است. اکثر عناصر آلیاژی استفاده‌شده در آلیاژهای تجاری تیتانیوم را می‌توان به‌عنوان پایدار کنندگان فاز آلفا مانند آلومینیوم و پایدارکننده فاز بتا مانند وانادیوم و کروم دسته‌بندی کرد. این دسته‌بندی بر این اساس است که آیا دمای تغییر شکل آلوتروپیک با افزودن عنصر آلیاژی چگونه تغییر می‌کند. پایدارکننده‌های فاز بتا همچنین به‌عنوان عناصری که به‌طور کامل محلول در تیتانیوم بتا هستند، دسته‌بندی می‌شوند (مانند وانادیوم، مولیبدنیوم، تانتالوم، نیوبیوم) و آن‌هایی که با تیتانیوم سیستم یوتکتوییدی می‌سازند (مثل آهن و کروم). قلع و زیرکونیوم نیز معمولاً با تیتانیوم آلیاژسازی می‌شوند اما به‌جای پایدارسازی هرکدام از این فازها، انحلال‌پذیری زیادی در هر دو فاز آلفا و بتا دارند.