ابن عطاءالله

[ویکی فقه] اِبْن عَطاءُاللّه، ابوالعباس (ابوالفضل ) تاج الدین احمد بن محمد ابن عبدالکریم سکندری جذامی (د ۷۰۹ق /۱۳۰۹م )، ملقب به شیخ کبیر، عارف، شاعر، نحوی، محدث، مفسر و فقیه مالکی و از مشایخ بزرگ طریقت شاذلیه بود.
نیاکان او از مهاجران بنی جذام بودند که در اسکندریه سکنی گزیده بودند. ابن عطاءالله در اسکندریه زاده شد تاریخ ولادتش دانسته نیست، اما به یاری برخی شواهد و قرائن می توان حدود آن را یافت.ابن عطاءالله خود در لطائف گفته است که مدت ۱۲ سال در خدمت ابوالعباس مرسی به سر برده و این مصاحبت تا آخرین روز حیات مرسی ادامه داشته است.مرسی در ۶۸۶ق /۱۲۸۷م درگذشته و بنابراین تاریخ آشنایی ابن عطاءالله با وی ۶۷۴ق /۱۲۷۵م بوده است.از آن جا که وی پیش از آشنایی با مرسی فقیهی معروف بوده، بی شک سال های نوجوانی را پشت سر گذاشته بوده است.از این رو تاریخ ولادت او باید در حدود ۶۵۰ق /۱۲۵۲م بوده باشد. از وقایع دوران کودکی و جوانی وی اطلاع دقیقی در دست نیست. این دوران از زندگی او مصادف با استیلای ممالیک بر مصر بود. خاندان وی از دیرباز در علوم دینی آوازه ای یافته بودند.نیای او، عبدالکریم سردودمان خاندان ابن عطاءالله در اسکندریه بود.

💡 مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، دیوان محاسبات کشور، مرکز تحقیقات اسلامی مجلس شورای اسلامی و کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، ۴ نهاد زیرمجموعه مجلس شورای اسلامی است. در حال حاضر بابک نگاهداری، احمدرضا دستغیب، عطاءالله رفیعی آتانی و غلامرضا قاسمیان مسئولیت این ۴ نهاد وابسته به مجلس را برعهده دارند.

💡 وی خواهر محسن کدیور و همسر سید عطاءالله مهاجرانی (وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت خاتمی) است. او چهار فرزند به نام‌های محمدمحسن (۱۳۶۱)، زهرا (۱۳۶۲)، امیرعلی (۱۳۶۷) و صهبا (۱۳۷۸) دارد.

💡 در سال 1281 شمسى، در خمينى شهر كودكى متولد شد كه عطاءالله نام گرفت پدرشمرحوم ميرزااسدالله از علماى دين و مردى زاهد با زندگى ساده اى بود.

💡 شیر سنگی به کارگردانی و نویسندگی مسعود جعفری جوزانی و بازیگری علی نصیریان، عزت‌الله انتظامی، حمید جبلی، شمسی فضل‌اللهی و عطاءالله زاهد در سال ۱۳۶۵ خورشیدی ساخته شد.

💡 در این رابطه، گفته شده در سال ۸۷۷ هجری قمری، جامی، شاعر معروف ایرانی، برای زیارت کعبه به مکه سفر کرده بود. زمانی که این خبر به سلطان عثمانی رسید، خواجه عطاءالله کرمانی را به حلب فرستاد تا آن شاعر نامی را به قسطنطنیه دعوت کند. اما گویا جامی علاقه‌ای به این دیدار نداشته، سفرش را کوتاه کرده و به ایران بازگشته و بدین جهت فرستادگان سلطان موفق به دیدار او نشدند.