کور دلی

کوردلی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) کورباطنی. ( فرهنگ فارسی معین ). کوردل بودن:
زی گوهر باقی نکند هیچکسی قصد
کز کفوردلی شیفته بر دار فنااند.ناصرخسرو.رجوع به کوردل، کورباطن و کورباطنی شود.

کند فهمی کم هوشی.

💡 در کور دلی اگرچه بی انبازم جمله چشمم به راه لطفش بازم

💡 کو، کور دلی که بر دل از عشقت مانند سگ استخوان نمی‌خواهد

💡 یافت شدن جسدی مومیایی در مکانی که مقبره رضاشاه بود و خلخالی به کور دلی و با صرف میلیون‌ها «ویرانش» کرد، آن‌هم در زمانی که در تظاهرات ضد رژیم شعارهایی به نفع رضاشاه داده شد، هم کابوس رژیم است و هم موید این واقعیت که تاریخ را مستبدان به زور و تزویر، یا بیل و بولدزر، نمی‌نویسند.

💡 انوار فرشته از فلک میتابد جز کور دلی بر عدمش نشتابد

💡 شش‌جهت آینهٔ عرض صواب است اما چشمت از کور دلی سهو خطا می‌بیند