مبدان

لغت نامه دهخدا

مبدان. [ م ِ ] ( ع ص ) ستوری که به اندک علف فربه شود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || رجل مبدان مبطان؛ سمین ضخم البطن. ( اقرب الموارد ).

جمله سازی با مبدان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 مسجد شهدا مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان معاصر، جنوب مبدان شهدا واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.