گزند جستن

گزند جستن. [ گ َزَ ج ُ ت َ ] ( مص مرکب ) در پی گزند بودن. در پی آزار برآمدن. آسیب دیگران خواستن. آزار جستن:
به گیتی هرآنکس که جوید گزند
چو من شاه باشم نگردد بلند.فردوسی.و رجوع به گزند شود.

( مصدر ) در پی آزار کسی بر آمدن آزار دیگری خواستن.

💡 به یزدان پناهید تا از گزند بودتان به هر دو جهان سودمند

💡 از آن چرخ چون باز بر دوخت چشمم که باز از گزند بلا می‌گریزم

💡 هر چه که می‌دهی بده بی‌خبر آن کسی که او بر تو گمان برد که تو بهر گزند می‌دهی

💡 آدمى هرگز نمى بيند ز سنگينى گزند از سبك مغزى بشرچون سنگ پيش پاشود

💡 آن کآتشی اندر دل خلق است ز یادش از دود دل خلق گزندی مرسادش

💡 البته خداوند، انسان هاى كامل به ويژه رهبران معصوم و منصوب را همواره از آسيب سهو ونسيان حفظ مى كند؛ چنان كه آنان از گزند عصيان نيز مصونند.