کیسه باف

کیسه باف. [ س َ / س ِ ] ( نف مرکب ) آنکه کیسه حمام بافد. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

آنکه کیس. حمام بافد.

💡 چون حریفان به جمله گرد آیند سیم ریزند و کیسه بگشایند

💡 تیره درخت‌نوردان کیسه‌دار دارای ۲۸ گونه در ۶ سرده است:

💡 طلب گار و ترا چیزی نه بر جای خریدار و ترا در کیسه زر نه

💡 جز درد دل از نظارهٔ خوبان چیست آنرا که دو دست و کیسه از سیم تهیست

💡 هر کجا مهر تو آید رخت بربندد خرد هر کجا قهر تو آید کیسه بگشاید روان

💡 نو کیسه گمان کرده همانا مژه ما را کز پارهٔ دل ریخت به دامان درمی چند