کوکبی مروزی

کوکبی مروزی.[ ک َ ک َ ی ِ م َ وَ ] ( اِخ ) از شاعران دوره غزنویان و به حسن بیان معروف بوده است. قطعه زیر از اوست:
قدح و باده هر دو از صفوت
همچو ماه دوهفته دارد اثر
یا قدح بی می است یا می ناب
بی قدح در هوا شگفت نگر.( از لباب الالباب چ لیدن ج 1 ص 65 ).رجوع به مجمعالفصحاء ج 1 ص 487 شود.

از شاعران دوره غزنویان و به حسن بیان معروف بوده است.

💡 در جاه و مرتبت زبر هفت کوکبی در جود و مکرمت سمر هفت کشوری

💡 بجانم آرزوها بود و نابود شرر دارد شبم را کوکبی از آرزوی دل نشینی ده

💡 کوکبی آورده جای گوهر از دریا صدف اختری افکنده جای قطره از گردون سحاب

💡 گر کوکبی اندر فلک بخت من است همچون شب هجر و روز حسرت تیره ست

💡 سرکشی گردن فرازم لعبتی نوشین لبم کوکبی عالم فروزم شاهدی مه منظرم

💡 گر کوکبی ز چرخ معالی غروب یافت باد از کسوف حادثه خورشید در امان