کوهۀ معبد

{temple mound} [باستان شناسی] سکوی بزرگ هرمی یا مخروطی، معمولاً مطبق و با رأسی مسطح، از خاک یا سنگ یا خشت، برای برپایی معبد یا دیگر سازه های آیینی برفراز آن

💡 حنا و کوهۀ زین داشت شش ماه بجای خوابگه بالین و بستر

💡 چو مهر از قعر این دریای اندوه علم زد بر فراز کوهۀ کوه