عبارت «کواکب خدم» یک ترکیب ادبی عربی - فارسی است که در متون کهن برای توصیف شکوه، عظمت و جایگاه بسیار بلند یک شخص به کار رفته است. در این ترکیب، واژه «کواکب» به معنای ستارگان و اجرام آسمانی روشن است و «خدم» به معنای خدمتگزاران و همراهان اطلاق میشود، بنابراین در معنای ظاهری، مفهوم آن چنین میشود که ستارگان در مقام خدمتگزاران یک فرد قرار دارند. این تعبیر در اصل یک تصویر بلاغی و استعاری است که برای نشان دادن بزرگی و عظمت فوقالعاده یک پادشاه یا شخصیت مهم استفاده میشده است، به گونهای که گویی حتی ستارگان آسمان نیز در خدمت او هستند. در ادبیات فارسی و عربی، چنین اغراقهایی برای بیان قدرت و شکوه شاهان و بزرگان بسیار رایج بوده و هدف آن القای عظمت غیرقابل تصور آن شخصیت است. در معنای مجازی، «کواکب خدم» به معنای فردی بسیار باشکوه، باجلال و دارای هیبت و عظمت فراوان است که اطراف او را شکوه و بزرگی فرا گرفته است. این تعبیر بیشتر در توصیف پادشاهان، فرمانروایان یا شخصیتهای بسیار برجسته تاریخی به کار رفته است. استفاده از واژه «ستارگان» در نقش خدمتگزاران نشاندهنده اوج اغراق ادبی در متون قدیم است که برای بیان احترام و بزرگنمایی مقام افراد استفاده میشد. چنین ترکیباتی در متون تاریخی مانند «حبیبالسیر» دیده میشود و نشاندهنده سبک ادبی فاخر آن دوران است. بنابراین «کواکب خدم» در حقیقت کنایهای از شکوه، جلال و عظمت بسیار زیاد است که در آن حتی ستارگان نیز در جایگاه خدمتکاران یک شخص تصور میشوند.
کواکب خدم
لغت نامه دهخدا
کواکب خدم. [ ک َک ِ خ َ دَ ] ( ص مرکب ) که خادمان وی کواکب باشند. که ستارگان خدمتگزاران او باشند. || به مجاز،باشکوه. محتشم. با جلال و عظمت: سلیمان اقتدار کواکب خدم. ( حبیب السیر جزو 4 از مجلد 3 ص 322 ).
فرهنگ فارسی
که خادمان وی کواکب باشند. که ستارگان خدمتگزاران او باشند.یا به مجاز با شکوه