کنیاک خوری

کنیاک خوری. [ ک ُ خوَ / خ ُ ] ( اِ مرکب ) ظرف خاص برای خوردن کنیاک. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به کنیاک شود.

ظرف خاص برای خوردن کنیاک

💡 اطلاق واژه کنیاک به یک نوشیدنی الکلی فقط زمانی امکان پذیر است که تحت شرایط خاص و در محل خاص در فرانسه تولید شده باشد.

💡 نزدیک به ۲۰۰ تولیدکننده کنیاک وجود دارد. طبق یک تخمین در سال ۲۰۰۸، درصد بزرگی از کنیاک—بیش از ۹۰٪ برای بازار آمریکا - فقط از چهار تولیدکننده می‌آید -

💡 کنیاک نوع برندی است و پس از تقطیر و در طول فرآیند سالخورده، همچنین اسم «او دو وی» می‌گیرد. این نوشیدنی با تقطیر دوباره ای شراب. این شراب از انگورهای رشد یافته که در هر یک از مناطق کشت خاص تهیه شده، تولید می‌شود.

💡 آنریت تئودورا مارکویچ تنها دختر ژوزف مارکویچ (۱۸۷۵–۱۹۶۹)، معماری کروات بود. پدرش در زاگرب، وین، و پاریس درس خوانده بود. او در ۱۸۹۶ میلادی همراه با همسر کاتولیکش، لویی-ژولی ووآزین (۱۸۷۷–۱۹۴۲) که اهل کنیاک بود، در پاریس ساکن شد.

💡 در ایران از آلبالو که میزان شکر زیادی ندارد (برای جبران این کمبود احتمالا از شکر سفید استفاده می‌شود.) برای تولید نوشیدنی الکلی استفاده می‌شود ولی نمی‌توان آن را کنیاک نامید و بهترین جایگزین آن برندی آلبالو است.