کلوئید حفاظتی

{protective colloid} [خوردگی] موادی که برای محافظت ذرات باردارشدۀ کلوئیدی از لخته شدن در یک محلول به کار برده می شوند

موادی که برای محافظت ذرات باردارشدۀ کلوئیدی از لخته شدن در یک محلول به کار برده می‌شوند.

💡 سیستم کلوئیدی به مخلوط دو ماده که یکی از آن‌ها به‌طور یکنواخت و به صورت ذرات ریز در مادهٔ دوم پخش شده باشد، گفته می‌شود. فاز اول را فاز پراکندگی یا کلوئید و فاز دوم را واسط پخش یا فاز واسط می‌نامند.

💡 می‌توان پمپ‌های مختلفی را برای استفاده از سیلیکای کلوئیدی به کار برد. توصیه می‌شود که تمام پمپ‌ها را با آب تمیز شسته و قبل و بعد از استفاده خشک نمایید. به منظور تمیز کردن ظروف نگهداری، چندین راه‌حل مفید وجود دارد. اولین روش شستشوی ظرف با آب تحت‌فشار است. دومین روش شستشوی محتویات ظرف با یک محلول ۴–۵ درصد سدیم هیدروکسید (حرارت داده‌شده در ۵۰–۶۰ درجه سلسیوس) می‌باشد.

💡 اما محلول‌های حقیقی فقط یک فاز دارند و ماده حل شده و حلال باهم یک فاز را تشکیل می‌دهند. تفاوت بعدی اندازه ذرات در سل یعنی کلوئیدها و اندازه ذره در محلول یعنی اتم‌ها و یون‌ها است. در سل اندازه ذرات کلوئیدی معمولاً بین ۵۰ تا ۲۰۰۰ آنگستروم است. اما در محلول اندازه اتم‌ها و یون‌ها در حد آنگستروم است.

💡 تری‌یدوتیرونین هنگامی تشکیل می‌شود که دی‌یدوتیروزین با مونویدوتیروزین (در کلوئید فولیکول تیروئید) ترکیب شود.

💡 گرچه تکنیک دقیق یک راز است، لحیم‌کاری کلوئیدی به دلیل شباهت آن به قطعات باستانی اصلی در تحلیل با استفاده از روش‌های شیمیایی و تصویربرداری پیشرفته، شناخته‌شده‌تر و قابل قبول‌تر است.

💡 کریستالوئید یا کریستال کلوئیدی یک آرایه بسیار منظم از ذرات است که می‌تواند به صورت یک رشته طولانی (به‌طور معمول در حدود چند میلی‌متر تا یک سانتی‌متر) تشکیل شده و مشابه همتای اتمی یا مولکولی آن‌ها بنظر می‌رسد.