کشند تعادلی

اصطلاح «کشند تعادلی» در علوم اقیانوس‌شناسی و ژئوفیزیک به معنای کشندی فرضی است که در چارچوب نظریه تعادل بررسی می‌شود. این واژه معادل انگلیسی آن equilibrium tide است و به مدلی ساده اشاره دارد که حرکت سطح آب دریاها و اقیانوس‌ها را تحت تأثیر نیروی جاذبه ماه و خورشید بررسی می‌کند. در نظریه کشند تعادلی، فرض می‌شود که سطح آب کاملاً انعطاف‌پذیر و بدون مقاومت باشد و در نتیجه، آب می‌تواند آزادانه با نیروی جاذبه بالا و پایین رود. این مدل، تصویری ایده‌آل و ساده‌شده از جریان‌های جزر و مد ارائه می‌دهد و بیشتر برای تحلیل‌های تئوری و درک اصول پایه کشندها استفاده می‌شود. در واقع، کشند تعادلی نشان‌دهنده‌ی پاسخ سطح آب به نیروهای گرانشی بدون تأثیر اصطکاک، عمق‌های متغیر یا شکل واقعی بستر دریا است. این مدل کمک می‌کند تا تفاوت بین نظریه و رفتار واقعی جزر و مد در اقیانوس‌ها مشخص شود و پایه‌ای برای مدل‌های پیچیده‌تر ارائه گردد. کاربرد آن در ژئوفیزیک و اقیانوس‌شناسی شامل پیش‌بینی ارتفاع جزر و مد، تحلیل نیروهای جاذبه‌ای و مطالعه اثرات ماه و خورشید بر سطح آب است.