لغت نامه دهخدا
کدومطبخ. [ ک َ م َ ب َ ] ( اِ مرکب ) ظرفی که گدایان بی نوا طعام را در آن طبخ کنند. ( آنندراج ):
تا برد بهره ز خوان کرمش می گردد
سر فغفور کدو مطبخ دست فقرا.شفیع اثر ( از آنندراج ).ابدال فلک نه فقر و ثروت دارد
از کاهکشان رشته خدمت دارد
از مهر کدو مطبخ و از مه کشکول
از قوس قزح کمند وحدت دارد.ابراهیم ادهم ( از آنندراج ).