کامگاری دادن

کامگاری دادن. [ دَ ] ( مص مرکب ) غلبه دادن. چیره ساختن. پیروزی دادن:
ترا بر سپه کامگاری دهم
به هندوستان شهریاری دهم.فردوسی.که او را بیاریم و یاری دهیم
بماهوی بر، کامگاری دهیم.فردوسی.اگر نیست پیروز یاری دهد
مرا بر جهان کامگاری دهد.فردوسی.

غلبه دادن چیره ساختن

💡 کامگاری، که دست فایض او دامن آز پر کند ز درم

💡 ایا کامگاری که از رای توست ملک بر ملوک عجم کامران

💡 بدان کامگاری همی رفت شاه به خمدان درآمد به آرامگاه

💡 مرا اندرین کار یاری کنید برین بی‌وفا کامگاری کنید

💡 ترا باد در مملکت پادشاهی ترا باد بر دشمنان کامگاری

💡 نه باغ و نه بزم شهریاری نه رود و نه می نه کامگاری