کاسه ٔ سفالین

کاسه سفالین. [ س َ/ س ِ ی ِ س ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) غضاره. کاسه ای که از سفال سازند. و رجوع به شعوری ج 2 ص 251 شود.

غضاره

💡 گر نیندازم به پای عشق سر از بخل نیست چون کسی جام سفالین پیش فغفور آورد؟

💡 وجود آثاری از ظروف سفالین شکسته شده قدمت و همچنین مسکونی بودن این تپه را تأیید می‌کند.

💡 گر سفالین ساغرش پر درد باشد رند مست در نظر هرگز نیارد ساغر جمشید را

💡 ای خواجه عمر جام سفالین دراز باد کاو بهر باده هست اگر جام جم نماند

💡 دارم تنی سفالین دل سختی تو بر سر کس سنگ را چه گوید، گر بشکند سبویی

💡 گدایی از در می‌خانه باید دم به دم کردن سفالین کاسهٔ می را خیال جام جم کردن