کار مشتبه

کار مشتبه. [ رِ م ُ ت َ ب ِه ْ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) امر ملبس. ( منتهی الارب ).

امر ملبس

💡 در مورد حضرت عيسى، كار بر روميان مشتبه مى گردد و مى پندارند كه وى را دستگيركردند كه چنان نبوده است (433).

💡 دوش دیدار مه نو، مشتبه شد بر همه و آن هلال ابرو، به دفع اشتباه آمد گذشت

💡 گر نمی بود از ستون بر پای سقف عالیش مشتبه می شد به سقف بی ستون آسمان

💡 مشتبه شدن امر بر يهود در مورد كشتن و به دار آويختن عيسى (ع )

💡 قسم دوم: که «زهد سلامت» باشد، آن است که از همه امور مشتبه نیز اجتناب نماید.

💡 يزيد چون ديد رسوا مى شود و خواست امر را بر حضّار مشتبه سازد چوب خيزرانى را كهدر دست داشت بر لب و دندان امام حسين عليه السلام زد.