لغت نامه دهخدا
ژان مامی گنین. [ گ ُ ی َ ] ( اِخ ) مورخی ارمنی در قرن هفتم میلادی. وی سالنامه های مورخ دیگری را بنام زِنوب گِلاگی دنبال کرده است، از این نظر کتاب او هم به تاریخ دارون که نام نوشته های مورخ مزبور است موسوم میباشد. وی در کتاب خود اشاراتی به دوره ساسانی و تاریخ آن سلسله میکند ولی نوشته های او چندان مورد توجه و اعتماد نیست زیرا گذشته از اینکه دارای اشتباهات بسیاری است کاتبان قرون بعد مطالبی در کتاب او داخل کرده اند. ( ایران باستان ج 1 ص 97 و ج 2 ص 2603 ).
