چهاراخر سنگین

💡 آن را که جفاجوست نمی‌باید خواست سنگین دل و بدخوست نمی‌باید خواست

💡 چو ای صیاد سنگین دل نمودم در قفس منزل چو مرغان دگر نبود هوای باغ و گلزارم

💡 می کند تأثیر در دلهای سنگین اشک و آه آب و آتش جای خود در سنگ و آهن وا کند

💡 صبر کردیم و به وصلی نرسیدیم افسوس دامن ما ته سنگ از دل سنگین آمد

💡 کرد صائب بس که سنگ کم به کارم روزگار هرگز از صبح بهاران خواب من سنگین نشد

💡 نشد از گرمی صهبا دل سنگین تونرم برنیاید مه رویت بلی از پرده شرم