چقا زنبیل

چقا زنبیل. [ چ َ زَ ] ( اِخ ) چوخه زنبیل. تپه ای نزدیک شوش.

💡 قد خمیده به صد احتیاج داغم‌ کرد چه گریه‌ها که نفرمود ساز این زنبیل

💡 زنبیل گه است آن دهان نیست یک پاره گه است آن زبان نیست

💡 دار زنبیل پیشش تا کند پر ز خویشش تا که زنبیل فقرت حسرت سنجر آید

💡 گدایی را، چه در زنبیل ریزم مخزن قارون؟! عجوزی را،چه آویزم بباز و نیزه ی قارن؟!

💡 قُلزُم زنبیل سیلِ آتش است گر ز دست خود رسد شبنم‌، خوشست