چار کرانه

چارکرانه. [ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) چارگوشه مربع.

چار گوش. مربع

💡 گر یار کرانه کرد او معذور است من ماندم و صبر نیز تا او چه کند

💡 دوئی برخاست اکنون از میانه همه لیلیست، مجنون بر کرانه

💡 از خور زی خواب شو زخواب سوی خور تات برون افگند زمان به کرانه

💡 مدح همه خلق را کرانه پدید است مدحت او را کرانه نی و نه پایان

💡 علم‌ها را کرانه پیدا نیست آن که علمی تمام داند کیست‌؟‌!

💡 آنچه من دیده ام ز دست تو دوست شاید ار خیمه بر کرانه زنم