پیکران مانا

پیکران مانا. [ پ َ / پ ِ ک َ ] ( اِ مرکب ) عالم برزخ را گویند و آن عالمی است میان ملک و ملکوت. ( برهان ).

عالم برزخ را گویند

💡 به پاسخ چنین گفت کای سروران مگوئید با من ز مه پیکران

💡 دگر باره با آن پری پیکران خورد می به آواز رامشگران

💡 در حجلهٔ طرب ز پری پیکران چین ناموس نوعروس سلیمان شکستنش

💡 مه دلبران شاه مه‌ پیکران بت گلرخان سرو سیمین بران

💡 نگاریده آن پیکران را همه به زنجیرشان بسته همچون رمه