پیروزه فامی

پیروزه فامی. [ زَ / زِ ] ( حامص مرکب ) فیروزجی. فیروزه ای.

فیروزه یی فیروز جی پیروزه گونی.

💡 بیارد سوی بوستان خلعتی که لولوش پود است و پیروزه تار

💡 به ماتم سرای فنا چون رسیدی جگر خسته و جامه پیروزه بهتر

💡 درختی درو شاخ بروی هزار ز پیروزه برگش ز یاقوت بار

💡 ز بهر آنک ز پیروزه فرخیست نشان ز بهر آنک ز بیجاده روشنیست اثر

💡 از آن پس که در باغ بلبل بساخت ز بیجاده تاج و ز پیروزه تخت