پیاده امدن

( پیاده آمدن ) پیاده آمدن. [ دَ / دِ م َ دَ ] ( مص مرکب ) مقابل سواره آمدن. راه پیمودن بی مرکب. رجوع به پیاده و شواهد آن شود.

( پیاده آمدن ) مقابل سواره آمدن راه پیمودن بی مرکب

💡 گر بر رخ من نهی به بازی رخ خویش از بوسه به یک پیاده خالت ببرم

💡 ز نخچیر و دام و دد و هرچه دید پیاده دوان اندر ایشان رسید

💡 همه بر ستوران سوار و پیاده همه بر لب جوی تسنیم، عطشان

💡 یکی خاکی که صرصر زو پیاده است یکی آبی که بر آتش سوار است

💡 زره دامنش را بزد بر کمر پیاده برآمد بران کوه سر

💡 همه سرکشانشان پیاده شدند به پیش گو اسفندیار آمدند