پنج کرانه

پنج کرانه. [ پ َ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) مخمس.

( اسم ) مخمس.

💡 هرکس که غم ترا میان بست از عیش زمانه بر کرانه‌ست

💡 ز کوی یار زمانی کرانه نتوان کرد جز آستانهٔ او آشیانه نتوان کرد

💡 بحر دل را کرانه نیست پدید جان ما غرقهٔ چنین دریاست

💡 از سر کوه میل دریا کرد همچو خس بر کرانه‌ای جا کرد

💡 آثار بی کرانه تو را باد در زمین اقبال جاودانه تورا باد در جهان

💡 خلاف طبع جهان از جهان طمع دارم نه جایگاه منست این، کرانه می جویم