نیم زنگی

نیم زنگی. [ زَ ] ( ص مرکب ) سیه چرده. کبود. در بیت زیر مقصود سپهر است:
ازین ابلق سوار نیم زنگی
که در زیر ابلقی دارد دورنگی.نظامی.

سیه چرده. کبود.

💡 هندوی زلف ترا برشه خاور کمین زنگی خال ترا بر طرف چین مکان

💡 حقهٔ پر لعل را دادی به باد هم‌چو زنگی در سیه‌رویی تو شاد

💡 علاء دولت و ملت محمد زنگی که گرد حادثه از ساحت زمانه برفت

💡 یا تو گفتی که از جوال سیاه زنگیی کور سرمه ریخت به چاه

💡 عاشقم بر زشت و بر زیبا تمام زنگیت را من یکی زنگی غلام

💡 که این زنگی مردم کش ترا کیست که بس سختست با زنگی ترازیست