فراخ گلو

متضادها

تنگ گلو

لغت نامه دهخدا

فراخ گلو. [ ف َ گ َ ] ( ص مرکب ) فراخ سر. فراخ دهانه. رجوع به فراخ دهانه شود.

فرهنگ فارسی

( صفت ) چیزی که دهانه آن گشاد و فراخ باشد.

جمله سازی با فراخ گلو

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گلو گشاده چو فرج فراخ ماده خران که کیر خر نرهد زو چو پیش او برخاست

💡 او با آن صدای فراخ گلو و بلند، توانست در میان شلوغی بازار هم صدای خود را به گوش مشتریان برساند و آن‌ها را جذب کند.

💡 در آن نمایشنامه تاریخی، شخصیت اصلی با صدایی فراخ گلو و پرقدرت، عدالت را از پادشاه مطالبه کرد و توجه همه را جلب نمود.

💡 سخنرانیان پرشور معمولاً از صدایی فراخ گلو استفاده می‌کنند تا بتوانند هیجان و اشتیاق خود را به جمعیت بزرگ حاضر در سالن منتقل کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران