نیفه گاه

نیفه گاه. [ ف َ / ف ِ ] ( اِ مرکب ) آنجای از تن آدمی که نیفه بر آن افتد. محتجز. ( یادداشت مؤلف ). شقز.

آنجائی از تن آدمی که نیفه بر آن افتد. محتجز. شقز.

💡 نرمی دل می‌طلبی نیفه‌وار‌؟! نافه‌صفت تن به درشتی سپار

💡 پی آهو از چشمه انگیخته چو بر نیفه‌ها نافه‌ها ریخته

💡 آهو و روباه در آن مرغزار نافه به گل داده و نیفه به خار

💡 ای بس کسا که از پی این زیردامنی نیفه فرو کشیده و برچیده دامنند