«نیزار پشت آب» نام دهی در بخش پشت آب شهرستان زابل است که در منابع قدیمی ایران ثبت شده و امروزه شاید مکانی با همین نام پیدا نشود. این دهکده در حدود ۱۹ هزار گزی شمال غربی بنجار و نزدیک دریاچه هامون واقع شده و در جلگهای با آب و هوای گرم و معتدل قرار دارد. جمعیت آن در گذشته حدود ۶۰۰۰ نفر ذکر شده و اهالی آن بیشتر به کشاورزی، گلهداری و حصیربافی مشغول بودهاند. منابع آبی ده از رودخانه هیرمند تأمین میشده و محصولات اصلی آن شامل غلات، صیفیجات و لبنیات بوده است. نام «نیزار پشت آب» نشان میدهد که منطقه احتمالاً پوشیده از نی و گیاهان کنار آب بوده و در کنار رودخانه یا تالاب قرار داشته است. حرفههای سنتی اهالی مانند حصیربافی نیز با منابع طبیعی منطقه مانند نی و علوفه اطراف آب ارتباط داشته است. این محل در منابع جغرافیایی قدیم ایران، از جمله فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸، به دقت ثبت شده و ویژگیهای جمعیتی، اقتصادی و جغرافیایی آن توضیح داده شده است.
نیزار پشت اب
لغت نامه دهخدا
( نیزار پشت آب ) نیزار پشت آب. [ ن َ رِ پ ُ ] ( اِخ ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل. در 19هزارگزی شمال غربی بنجار، نزدیک دریاچه هامون، در جلگه گرم معتدلی واقع ودارای 6000 تن سکنه است. آبش از رودخانه هیرمند و محصولش غلات، صیفی، لبنیات و شغل اهالی زراعت، گله داری و حصیربافی است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).
فرهنگ فارسی
( نیزار پشت آب ) ده بخش پشت آب شهرستان زابل استان هشتم. در ۱۹ کیلومتری شمال باختری بنجار. جلگه گرم معتدل ۶٠٠٠ تن سکنه دارد. آب از رود هیرمند. محصولش غلات صیفی و لبنیات. شغل کشاورزی گله داری حصیر بافی.
دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل. در ۱۹ هزار گزی شمال غربی بنجار نزدیک دریاچه هامون در جلگه گرم معتدلی واقع است. آبش از رودخانه هیرمند و محصولش غلات صیفی لبنیات و شغل اهالی زراعت گله داری و حصیر بافی است.
