لغت نامه دهخدا
رنده پایین. [ رَ دَ ] ( اِخ ) نام دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل واقع در 14هزارگزی شمال بنجار و 3هزارگزی راه مالرو جلال آباد به زابل. جلگه است و آب و هوایی گرم معتدل دارد. دارای 889 تن سکنه شیعه است که به فارسی بلوچی تکلم می کنند. آب آن از رودخانه هیرمند تأمین می شود و از محصولاتش غلات و صیفی قابل ذکر است. شغل مردم زراعت و کرباس بافی و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
