نفیر شدن

نفیر شدن. [ ن َ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) متنفر شدن. گریزان گشتن:
مرغ را گر ذوق آید از صفیر
چون که جنس خود نیابد شد نفیر.مولوی.گر مسی گردد ز گفتارت نفیر
کیمیا را هیچ از وی وا مگیر.مولوی.

متنفر شدن. گریزان گشتن.

💡 فریاد من ز ناله خسرو که هر شبی خفتن نمی توان ز نفیر علی اللهش

💡 چون من انگیختم خروش و نفیر زان جنایت مرا گرفت وزیر

💡 از نفیر و فتنه و خوف نکال هر دلی رفته به صد کوی خیال

💡 می‌دویدند با نفیر و خروش تا رسیدند از آن زمینِ بجوش

💡 گر مسی گردد ز گفتارت نفیر کیمیا را هیچ از وی وا مگیر

💡 دویدند بر طبل کامد نفیر چو بر طبل دجال برنا و پیر