لغت نامه دهخدا
نعت خوانی. [ ن َ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) نعت گوئی. مدیحه خوانی. مداحی. عمل نعت خوان.
نعت خوانی. [ ن َ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) نعت گوئی. مدیحه خوانی. مداحی. عمل نعت خوان.
نعت گوئی. مدیحه خوانی. مداحی. عمل نعمت خوان.
💡 ای که خوانی به عشق مغرورم هیچ عیبم مکن، که معذورم
💡 فراوان وصف هر چیزی شمارد چو بر خوانی بسی معنی ندارد
💡 چه بود آغاز فکرت را نشانی سرانجام تفکر را چه خوانی
💡 غم در آنست کز تن آسانی بیغمی را تو غم همی خوانی
💡 چون نیفتادی تو او را در قفا پس چرا خوانی تو او را پیشوا
💡 چو صیاد دگر گیرد ز راهش گنهکار از چه خوانی بیگناهش