نسیان الهی

[ویکی فقه] نسیان الهی در برابر ذکر خداوند است و باعث سرنگونی قلب می شود.
فراموش کردن خدا در لغت به معنای فراموشی است و مراد از آن در آموزه های دینی، حالی ناپسند است که در برابر ذکر جای دارد انسان در این حال، خدا را به فراموشی می سپارد و به دنیا رو می کند و بعد ملکوتی خویش را رها می سازد و تنها به بعد ملکی و ناسوتی خویش می پردازد.
آثار نسیان الهی
نسیان حق، به سرنگونی قلب می انجامد و بدین روی گفته اند میزان واژگونی قلب، غفلت از حق و توجه به دنیا است. معرفت و ذکر خدا آن گاه حاصل می آید که آدمی خویشتن را بشناسد؛ چنان که امام علی علیه السّلام می فرماید: «هر که خویش را شناسد، خدای را شناسد.»
عوامل نسیان الهی
نسیان عوامل متعددی دارد و از آن جمله است:
← شیطان
...

💡 آسوده ای به عالم امکان اگر بود از راه رحم نیست، ز نسیان عالم است

💡 غرض ز سعی من این بس که یاد من آری در آن دمی که پدر از پسر کند نسیان

💡 یک امشب ساغر اندازه را بر طاق نسیان نه که دارم آرزوی گریه مستانه ای ساقی

💡 محفل‌آرای حضورم خلوت نسیان اوست گو فراموشم نخواهی هیچش از یادم مپرس

💡 سوی جور از راه بخشش یار می گرداندم کین دیرینم به یادش بعد نسیان آمده