عبارت «فراموشی مشرکان» در قرآن به وضعیتی اشاره دارد که مشرکان در مواجهه با حقیقت و پیام الهی، تعالیم خدا و اصول اولیهی ایمان را فراموش میکنند و در عمل به آن توجه ندارند. این فراموشی شامل چند جنبه است: نخست، فراموش کردن عقاید و آموزههای شرکآلود خود هنگام روبهرو شدن با عذاب یا مرگ، به گونهای که در آن لحظات از خداوند غیر او را میطلبند و از یاد میبرند چه چیزهایی را شریک او کردهاند؛ دوم، فراموش کردن اصل و خلقت اولیه خویش، به طوری که به جای بازشناسی خداوند خالق، به دنبال بتها و معبودهای غیر حقیقی میروند؛ و سوم، فراموش کردن قیامت و روز حساب، یعنی از یاد بردن وعدههای الهی و پیامآوران که راهنمایی و هشدار دادهاند و در نهایت موجب گمراهی و زیان آنان میشود. این مفهوم در قرآن نشان میدهد که فراموشی مشرکان نه تنها در سطح عملی بلکه در سطح فکری و اعتقادی نیز گسترده است و به نوعی نسیان نسبت به حقیقت الهی تعبیر میشود. کاربرد این عبارت عمدتاً در تفسیرهای دینی و فقهی است و هدف آن بازشناسی خطاها و ضعفهای عقیدتی مشرکان و عبرت گرفتن برای مؤمنان است.
فراموشی مشرکان
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] فراموشی مشرکان (قرآن). یکی از مصادیق فراموشکاران، مشرکان هستند. در این مقاله آیات مرتبط با فراموشی مشرکان معرفی می شوند.
مشرکان، فراموش کننده عقاید شرک آلود خویش، هنگام رویارویى با عذاب و مرگ:قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَ غَیْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ.... وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ.
انعام/سوره۶، آیه۴۰.
مشرکان، فراموش کننده اصل و خلقت اوّلیّه خویش:وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَعَلَّهُمْ یُنْصَرُونَ فَلا یَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِیَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ یُحْیِ الْعِظامَ وَ هِیَ رَمِیمٌ.
یس/سوره۳۶، آیه۷۴.
به فراموشی سپرده شدن قیامت، از جانب مشرکان:هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا تَأْوِیلَهُ یَوْمَ یَأْتِی تَأْوِیلُهُ یَقُولُ الَّذِینَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَیَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَیْرَ الَّذِی کُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا یَفْتَرُونَ.
اعراف/سوره۷، آیه۵۳.
...