نحاس اصفر

نحاس اصفر. [ ن ُ س ِاَ ف َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) برنج. شبه. شبهان.

برنج. شبه. شبهان.

💡 مؤ لف: اين روايت را سيوطى هم در الدّرالمنثور از سعيد بن منصور، ابن جرير، ابن منذرابن ابى حاتم و نحاس در كتاب ناسخ خود از سعيد بن جبير روايت كرده اند.

💡 ابوبكر نحاس در كتاب الناسخ والمنسوخ صدو سى هشت (138) آيه جمع آورىكرده كه يك آيه، آيه ديگرى را نسخ كرده است، و اين اغراق گويى بس عجيب و غريب واعتماد به احتمالات واهى است، علامه خوئى در البيان، ص 295 به بعد از سى و ششآيه جواب داده و فرموده: بقيه به قدرى ضعيف است كه احتياج به توضيح ندارد.

💡 در الدر المنثور است كه ابن ضريس، و نحاس، و ابن مردويه، و بيهقى دردلائل، از ابن عباس، و نيز ابن مردويه، از عبدالله بن زبير، روايت كرده كه گفت:سوره عنكبوت در مكه نازل شد.

💡 و در تفسير الدرالمنثور است كه ابو داود و نحاس هر دو در كتاب ناسخ خود و ابن منذر ازطريق عطا از ابن عباس روايت كرده كه گفت: آيه: (و من كان فقيرافلياكل بالمعروف ) بوسيله آيه (ان الّذين ياكلوناموال الى تامى ظلما...) نسخ شده است.

💡 در الدر المنثور است كه ابن ضريس و نحاس در كتاب ناسخ خود و ابن مردويه و بيهقىدر كتاب دلائلش از چند طريق از ابن عباس ‍ روايت كرده اند كه گفت: سوره اعراف در مكهنازل شده.

💡 و باز در همان كتاب است كه نحاس از على بن ابيطالب روايت كرده كه به ابن عباس گفتتو مردى گيج هستى يادت نيست كه رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) از متعه نهى كرد.