نار قیصر

نار قیصر. [ رِ ق َ ص َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ساق الحمام. شقایق النعمان. ( مخزن الادویه ). اختلاف عظیم در او واقع است و انطاکی گوید نباتیست باریک ساق و بسیار سرخ و گلش مایل به رزردی و خوشبوئی و از روم آرند و در مصر او را ساق الحمام نامند... و ظاهر آن است که معرب از ناکیسر هندی باشد و به جهت سرخی ساق نار قیصر و در مصر ساق الحمام گویند. ( تحفه حکیم مؤمن ص 253 ). نبات نازک سرخ رنگ اندکی متمایل به زردی است. آن را از روم آرند. و در مصر آن را ساق الحمام گویند. نباتی خوشبو و معطر و گرم و یابس و مدر است. ( از تذکره ضریر انطاکی ). و نیز رجوع به ناکیسر شود.

ساق الحمام شقایق النعان.

💡 چو قیصر دید چندان تحفه در پیش ندید آزردن آن شاه در خویش

💡 به قیصر قاصدی آمد سحرگاه که اینک می رسد شادی شه از راه

💡 قیصر باز امتناع ورزیده دیهیم را به‌کناری نهاد و او را گفت که «سزار» بخواندش نه «شاه»؛ و بدین سخن تشویق حضار را برانگیخت؛ اما آنتونیوس آن را دگرباره بر سرش بنهاد.

💡 در سال ۱۹۱۷ و پس از بحران سوگند تعدادی از اعضای هنگ‌های لهستانی که از سوگند وفاداری به قیصر آلمان امتناع نمودند در این روستا زندانی شدند.

💡 ز مهر دل،‌گرستن بر شه افتاد دگر ره پیش قیصر در ره افتاد

💡 دستور زبان عشق کتابی از گزیدهٔ اشعار قیصر امین‌پور است.