واژه «مینوروش» صفتی مرکب است که به معنای بهشتی رفتار، پاکیزه رفتار و خوب رفتار به کار میرود. این اصطلاح برای توصیف افرادی استفاده میشود که رفتارشان نیکو، اخلاقی و پسندیده است و کردارشان با پاکی و درستکاری همراه است. در متون ادبی و لغتنامههای فارسی مانند دهخدا، مینوروش نشاندهنده ویژگیهای اخلاقی مثبت و نمونه رفتار شایسته انسانها توصیف شده است. این صفت میتواند در وصف کردار، گفتار و منش افراد به کار رود و بیانگر زیبایی اخلاق و رفتار آنها باشد. به عبارت ساده، وقتی کسی مینوروش خوانده میشود، یعنی او با کردار و رفتارش نمونهای از خوبی و پاکیزگی است. بنابراین مینوروش یعنی کسی که بهشتی و پاکیزه رفتار میکند و رفتارش نیکو و پسندیده است.
مینو روش
لغت نامه دهخدا
مینوروش. [ رَ وِ ] ( ص مرکب ) بهشتی رفتار. پاکیزه رفتار. خوب رفتار. رجوع به ماده بعد شود.
فرهنگ فارسی
بهشتی رفتار پاکیزه رفتار