مژده اورنده

💡 چه بخت بود که ناگه بر سر رسید مرا که داد مژده وصل تو هر که دید مرا

💡 حضرت يحيى عليه السلام پيش از ولادت به او بشارت و مژده داده شد.

💡 با چنین بختی که از دریا خبر می آورد مژده وصل تو باور می کنم از سادگی

💡 آنکه یکبارم بدیدن مژده جانان دهد این تن بی جان و بی دل را دل و جان آن دهد

💡 مژده وصل او اگر در ته خاک بشنود روز جزا کسی برون سر ز کفن نمی‌کند

💡 مژده چشمِ دل براهِ مصرِ خواهش را که باز اینک آن آشوب کنعان روی در بازار کرد

💡 آن پیام‌آور قدیمی که در میان روستاها می‌دوید، مژده اورنده خبرهای خوش و شادی برای خانواده‌هایی بود که منتظر رسیدن پسر خود بودند.

💡 شاعر در این غزل زیبا، خود را مژده اورنده شکوفایی بهار و پایان یافتن زمستان‌های سخت و سرد برای مردم خسته و بی‌رمق توصیف کرده است.

💡 با آمدن آن خبرهای خوب، او مانند یک مژده اورنده در میان جمع ظاهر شد و لبخند بر لبان همه افراد حاضر در جلسه نشاند.