مقصود مشهدی

مقصود مشهدی. [ م َ دِ م َ هََ ] ( اِخ ) مقصود عبدل از شعرای قرن دهم مشهد است. از اوست:
باز دادیم دل از دست به جایی که مپرس
سر تسلیم نهادیم به پایی که مپرس
گفتم از یار بپرسم سبب دوری چیست
کرد از دور اشارت به ادایی که مپرس.
و رجوع به تحفه سامی ص 131 و فرهنگ سخنوران شود.

مقصود عبدل از شعرای قرن دهم مشهد است.

💡 مقصود از (كتاب ) و (ميزان ) در آيه: (اللهالذىانزل الكتاب بالحق و الميزان....)

💡 ای کعبهٔ مشتاقان دریاب که بر ناید مقصود من گم ره از طی بیابان‌ها

💡 باز از سر زلف دل آشفته خبر یافت هر رشته مقصود که گم کرد، دگر یافت

💡 هر پرده که از چهره مقصود برافتاد شد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد

💡 سالک، ز سراغ ره مقصود خمش باش هر سنگ نشان، سنگ ره توست بهش باش