معانی بسیط

[ویکی فقه] معانی بسیط، به معنای معانیِ فاقد اجزای ذهنی و خارجی است.
معانی، به لحاظ بساطت و ترکیب بر ۲ قسم است: ۱. بسیط،۲. مرکب.معنای بسیط معنایی است که دارای اجزایی نباشد. معانی بسیط ۳ قسم است:الف) معانی بسیط ذهنی، مانند: اجناس عالیه که برای آن ها جنس و فصلی نیست و در ذهن بسیط اند.ب) معانی بسیط خارجی، مانند: سواد و بیاض که در خارج بسیط اند، اگر چه در ذهن جزء دارند.ج) معانی بسیط مطلق، که اجزای خارجی یا ذهنی برای آن ها نمی توان تصور نمود، مانند: عقول و نفوس مجرده.
قابلیت تعریف بسائط
بسیط ذهنی و مطلق را می توان تنها به وسیله آثار و علایم شناخت، یعنی قابل تعریف حدی نیستند و فقط تعریف رسمی می شوند، اما بسیط خارجی را می توان تعریف حدی نمود.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس.• مشکوةالدینی، عبدالمحسن، منطق نوین مشتمل بر اللمعات المشرقیه فی الفنون المنطقیه.

💡 جهان جان معانی خدیو عرصۀ فضل که فخر جان و جهان شد ترا ثنا گردان

💡 در معانی کوش نی در جاه و مال زآنکه جاه و مال را باشد زوال

💡 داماد خرد بود با بکار معانی لیکن بسر خنجر و همشیره افسر

💡 برای معنی است ایجاد هر صورت مشو غافل بصورتها بزن پای و بدست آور معانی را

💡 چون ز صورت برتر آمد آفتاب و اخترم از معانی در معانی تا روم من خوشترم

💡 گر تو چون ایشان معانی دان شوی بر سریر ملک دین سلطان شوی