مطهر بن محمد جمالی یزدی

[ویکی فقه] مطهر بن محمد جمالی یزدی، کنیه اش ابوبکر بوده و در همه نسخ یکی است.
نامش در کشف الظنون و اکثر نسخ اثرش «فرخ نامه»، مطهر و در دو نسخه، مظهر است. در دو نسخه هم مطهر را نام پدر او دانسته اند، که البته درست نیست. اکثر نسخ نام پدر مؤلف را محمد ذکر کرده اند، ولی در «کشف الظنون» نام پدرش را ابوالقاسم نوشته اند در حالی که در بعضی نسخ خطی ابوالقاسم نام جد اوست، یعنی در حقیقت نام پدر از میان نام مؤلف و نام جد ساقط شده است.
اختلاف در نام جد وی
در نام جد اعلای او هم اختلاف است. در سه نسخه قدیمی مورخ ۷۵۴، ۷۸۹، ۸۸۶ ابوسعد و در دیگر نسخ و «کشف الظنون»، ابی سعید است و حکم بر این که کدام صحیح تواند بود، احتیاج به وجود قرائن خارجی دارد، یعنی باید احوال مؤلف در کتب و مآخذ دیگر مضبوط باشد که نیست و بر چنین مدارکی دسترسی نیافته ایم.
تخلص جمالی
نسبت، شهرت و تخلص او «جمالی» است و در اشعاری که از خود در مقدمه کتاب نقل می کند، دو جا جمالی را به صورت تخلص به کار برده است:مقصود مهمات گنه کار جمالی دانی که چه باشد بکن از فضل به حاصل بنده جمالی به ثنا گفتنت باد ز اقبال منور بصر.
منبع
...

💡 ذات او هر دم کمالی بیش داشت هر دم از نوعی جمالی مینگاشت

💡 زهی زیبا جمالی این چه روی است زهی مشکین کمندی این چه موی است

💡 حسن را جلوه مده در نظر بی‌دردان جلوه آفت بود آنرا که جمالی دارد

💡 هر دل که ره چنان جمالی یابد گر خورشیدی بود زوالی یابد

💡 شوم فدای جمالی که گر هزاران سال کنم نظاره، هنوز آرزو به جا باشد

💡 تا سوختگان ناله برآرند چو بلبل یک ره بنما همچو گل از پرده جمالی