مرد نشین

مردنشین. [ م َ ن ِ ] ( اِ مرکب ) دو برآمدگی دو سوی نشیمنگاه مستراح. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

دو بر آمدگی دو سوی نشیمنگاه مستراح

💡 مباش بیهده گو بلبل خوش الحان شو گهی خموش نشین گاه در تکلم باش

💡 مشین با خود نشین با هر که خواهی ز نفس خود ببر اغیار اینست

💡 خامش نشین که ناله جانسوز از سپند درمحفل رضا نشنیده است هیچ کس

💡 با جان نازنین به کمین گاهت آمدم با تیر دل نشین به شکارم نیامدی

💡 برخیز زاهدا ز سر زهد و نام و ننگ رندانه رو بمیکده با عاشقان نشین

💡 خلوت نشین دیدهٔ من تا شدی بناز از پردهٔ خیال برویت نقاب هاست