محکم لذاته

[ویکی فقه] محکم لذاته به لفظ دارای معنای روشن به حسب ذات اطلاق می شود.
محکم لذاته، عبارت است از لفظ محکمی که روشنی دلالت آن بر معنایش، از خود نص به دست می آید نه از خارج نص و احتمال تاویل، تخصیص و نسخ در آن وجود ندارد، مانند آیه: ﴿اَنَّ اللّهَ بِکُلِّ شَیْء عَلِیمٌ﴾ که صفت علم را، که از صفات ذات خداوند به حساب می آید، برای وی اثبات می کند و چون نسخ با صفت الهی بودنش منافات دارد، در آن احتمال نسخ داده نمی شود.

💡 والرحمانية والرحيمية اما ذايته او فعلية فهود تعالى ذوالرحمة الرحمانية و الحيميةالذاتيتين، و هى تجلى الذات لذاته و ظهور صفاته و اسمائه و لوازمهما، من الاعيانالثابتة، بالظهور العلمى، و الكشف التفصيلى، فى عين العلم الاجمالى فى الحضرةالواحدية.

💡 فهو تعالى عاشق لذاته و معشوق لذاته (و هوالاول و الاخر و الظاهر و الباطن ) پس عشق است كه در همه سارى است بلكه دار هستى مملواز عشق است بلكه هستى يكسره عشق است و عشق است كه علت ايجاد و غايت ايجاد است.