محمد بن حسین بن ابی الخطاب

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَبی الْخَطّاب، ابوجعفر محمد بن الحسین بن ابی الخطاب
نام او را نخستین بار کلینی (د ۳۲۸ یا ۳۲۹ق ) در مواضع مختلف از اصول کافی محمد بن الحسین و ابن قولویه
ابن قولویه، جعفر، کامل الزیارات، ج۱، ص ۳۷، به کوشش عبدالحسین امینی تبریزی، نجف، ۱۳۵۶ق /۱۹۳۷م.
نجاشی روایت وی را نیز مورد اعتماد می داند.
نجاشی، احمد، رجال، ج۱، ص ۲۳۶،بمبئی، ۱۳۱۷ق.
به ملاحظه کثرت روایات و احادیث وی و درک حضور ۳ پیشوای شیعه، در پاره ای از منابع وی را از سالخوردگان عصر خود به شمار آورده اند. مامقانی.
مامقانی، عبدالله، تتقیح المقال، ج۱، ص ۱۰۶، نجف، ۱۳۵۰ق /۱۹۳۱م.
...

💡 نام ماه‌ها در بین کشورهای جهان گوناگون است. از زمان‌های قدیم، اعراب از تقویم قمری پیروی کرده و مسلمانان اولیه، آغاز سال قمری را سال هجرت محمد بن عبدالله به مدینه قرار داده و اینگونه، سال هجری قمری ابداع شد. این اتفاق، در زمان عمر بن الخطاب، خلیفه دوم، یعنی ۱۷ سال پس از هجرت رخ داد. توافق شد ابتدای سال هجری قمری، روز نخست از ماه محرم باشد.

💡 و معناى (اكفلنيها) اين است كه آن را در كفالت من و در تحت سلطنت من قرار بده. و معناى(و عـزنـى فى الخطاب ) اين است كه: در خطاب بر من غلبه كرد. و بقيه الفاظ آيهروشن است.

💡 در عصر خلافت عمر بن الخطاب حكومت از آن قبيله قريش و همپيمانان قريش بود، و رياستارتش مسلمانان و فرماندارى شهرهاى بزرگ اسلامى از آن افراد قبيله قريش و همپيمانانشبود، به شرط آنكه از بنى هاشم نباشد

💡 و شگفت تر اين كه هنگامى كه ابوبكر به عثمان دستور مى دهد: بنويس. اما بعد، و سپسبى هوش مى شود، و عثمان جمله را به اين گونه تمام مى كند: اما بعد ( فقد استخلفتعليكم عمر بن الخطاب و لم الكم خيرا منه (467):) عمر خطاب را به جاى خود نصبنمودم... و پس از آن ابوبكر بهوش مى آيد، و به او مى گويد: