لکۀ خورشیدی

[نجوم] ← کَلَف

💡 برو چون قطب ساکن باش و بر جای نه خورشیدی که عالم گرد باشی

💡 تو خورشیدی از آن ذرّات عالم شدند اینجا برِ تو شاد و خرّم

💡 وز آنجا همچو خورشیدی روان شد چو سایه هر دو عالم زو نهان شد

💡 وز شاخ نسترن رخ خورشید جلوه گر خورشیدی آنچنان که بود شام را وطن

💡 تو چشمهٔ خورشیدی من ذرهٔ محتاجم تو خواجهٔ مستغنی، من بنده مسکینم

💡 چو ذره مضطربم در هوای خورشیدی که زیر سایة زلفش خرد کند مأوا